Sinema

Quentin Tarantino - BÖLÜM VII: Bir Zamanlar Çok Uzaklarda…

BÖLÜM VII: Bir Zamanlar Çok Uzaklarda…

2008 yılının ortalarında Brad Pitt in bir Tarantino filminde görünecek olması dünyada sinema seven herkesi heyecanlandırmıştı. Fransa da geçen bir ikinci dünya savaşı seyredeceğimizi umarken Inglorious Basterds (Soysuzlar Çetesi) Ucuz Roman’ dan beri seyrettiğimiz en iyi Tarantino filmi olarak karşımıza dikildi.

İç içe geçmiş iki hikaye üzerinden ilerleyen film, Soysuzlar Çetesi olarak bilinen, ve elebaşı Aldo Reine (Brad Pitt) olan Amerikan-Alman-İngiliz kırması ekibin, ailesi Almanlar tarafından öldürülen Shonna’ nın (Mélanie Laurent) sinemasında Hitler e suikast yapmaya karar vermesi ile devam eder ki bunun haberini tanınan ama iki taraflı oynayan Bridget von Hammersmark’ dan (Diane Kruger) almışlardır. Sinemada bu kadar rütbeli toplanmasının sebebi de Er Fredrick Zoller’ in (Daniel Brühl) başrolünde olduğu ve kendi kahramanlığının anlatıldığı filmin galasının yapılıyor olmasıdır. Filmin aşk ayağını Zoller ve Shonna oluşturur, hatta burada Zoller tek başına ikisine de yetmektedir. Acı olan düşman aşıkların sonları tersine bir Romeo Juliet hikayesi ile yine kendi ellerinden olur ve bu belki de Tarantino sinemasında iki cins arasındaki en duygulu sahnedir. Bu kadar karmaşık bir filmden, savaş, western ve aşk filmi çıkartan Tarantino öyle bir masal anlatır ki filmin sonunda Hitlerin mermi manyağı yapılması, Goebbels ile tüm Alman yetkililerin cayır cayır yanması ve iyilerin görece kazanması masalların nasıl anlatıcıların akıl süzgecinden geçtiğine dalalettir. Tarantino öyle istemiştir ve sinema sanatı Hitler in bile sonu olmuştur. Filmin “bir zamanlar Almanya işgalindeki Fransa’ da” şeklinde başlaması bile başlı başına bir masal izleyeceğimizin habercisidir aslında ve Tarantino Kill Bill deki gibi alternatif gerçeklikte geçen bir hikaye anlatacağının uyarısını en başından bu şekilde yapar. Hatta hatta masal o kadar alenidir ki Osmanlı yıkılalı 20 sene olmasına rağmen harita da halen Anadolu topraklarında Osmanlı yazmaktadır.

Filmin en büyük sürprizi Hans Landa rolündeki Chrsitopher Waltz hiç kuşkusuz. Son yıllarda kendisiyle dalga geçtiği her rolde döktüren Brad Pitt’ den dahi rol çalması ve Yahudi Avcısı rolünde Cannes da ödül alması kesinlikle sürpriz değil.

Hayallerinden bir kısmını beyazperdede görmekten haz duyan hayalperestlerin, kendi hayallerini perdeye aktarmaları konusunda örnek alacakları ilk / tek isim kuşkusuz Quentin Tarantino’dur. Asla hayata dair boyundan büyük saptamalara girmedi, sadece iyi bildiğini düşündüğü bir janr’a her sanatçının seçtiği sanata yapması gereken katkıyı yaptı. İyi bir film için gereken tek şeyin, iyi bir senaryo olduğunu kanıtlarcasına yazdığı senaryolarla bir devrim yaratan bu isim, taklit edildikçe değerleniyor aslında. Kimse onun kadar doğal film çekemedi. Popüler olanla, “indie” olanı öyle güzel harmanladı ki her kesimden izleyici onu sevdi. Elinde olmadan, suç ve şiddet filmlerinin seçtiği misyonu belirledi, yazdıkları benimsendi hatta uygulandı belki. Ama, eğer suç, içinde varsa insanoğlunun, bunun sorumluluğunu sinema sanatına ve onu en ideal şekliyle ifa edenlere yüklemek? Sanırım, yine en güzel cevap, bir Quentin Tarantino filmi olacaktır...

Hakan TERK


> Tüm özel dosyalar için tıklayınız