Sinema

2005 yazında Londra’da çekilen “Breaking and Entering”, Oscar ödüllü yönetmen Anthony Minghella’nın 1991’de yazdığı “Truly Madly Deeply”den bu yana filme çekilen ilk orijinal senaryosu. Yapımcılığını Mirage Enterprises adına Minghella, Sydney Pollack ve Timothy Bricknell’in gerçekleştirdiği film, Miramax Films – The Weinstein Company ortak prodüksiyonu şeklinde hayata geçirildi.

“Breaking and Entering”in başrolünde oynayan Jude Law, daha önce Anthony Minghella ile “Cold Mountain” ve “The Talented Mr. Ripley” de beraber çalışmış, her iki filmdeki performansıyla Oscar adaylığı almıştı. Bosna göçmeni Amira rolünde kamera karşısına geçen Juliette Binoche, Minghella’nın “The English Patient”indeki rolüyle en iyi yardımcı kadın oyuncu Oscar’ını kucakladı. Filmin Amerikalı kadın oyuncusu Robin Wright Penn, “Forrest Gump”taki başrol performansıyla üne kavuşmuştu. “Breaking and Entering”in kadrosunda yer alan diğer oyuncular ise Vera Farmiga, Ray Winstone, Martin Freeman, Rafi Gavron, Poppy Rogers ve Juliet Stevenson oldu. Filmin kamera arkası ekiplerinde, prodüksiyon tasarımlarını Alex McDowell (Fight Club, Minority Report) gerçekleştirirken, görüntü yönetmenliğini Benoit Delhomme (The Scent of Green Papaya, Merchant of Venice) üstlendi. Özgün müziklerini Gabriel Yared (The English Patient, The Talented Mr. Ripley, Cold Mountain) besteledi.

Yönetmenin ilk orjinal senaryosu

1991 yılındaki “Truly, Madly, Deeply”den beri ilk kez kendi orijinal senaryosunu filme çeken Anthony Minghella, çağdaş Londra’lıların birbirinden tamamen farklı yaşam tarzlarını konu alan bir drama seçti. Öyküsünü anlattığı karakterlerin de birbirine zıt semtlerde yaşayan Londralılar olmasına özen gösterdi. Bir tarafta düzenini oturtmuş genç profesyonellere, diğer tarafta kente son dönemde yerleşen, ekonomik zorlukların ve savaşın ağır yükünü taşıyan göçmenlere yer verdi. “Uzun süre önce ‘Breaking and Entering’ adlı bir sahne oyunu yazmayı denemiştim” diyor Anthony Minghella, “O oyundaki ana fikir, davetli oldukları bir partiden eve dönen bir çiftin, evin soyulduğunu fark etmeleriydi. Nelerin çalındığının envanterini çıkardıklarında ilginç bir durumla karşılaşıyorlardı. Evden hiçbir şey çalınmadığı gibi bazı şeyler eklenmişti. Üstelik eklenen bu şeyler, çiftin evliliğindeki problemleri işaret ediyordu. Bu fikri çok sevdiğim halde oturup yazma fırsatı bulamadım.”

Minghella sözlerine şöyle devam ediyor: “Birkaç yıl sonra stüdyo olarak kullanmak üzere Londra’nın kuzeyinde eski bir kilise odası satın almıştık. O günlerde oğlum Max’in memnuniyetsiz bir ses tonuyla, ‘Ofis için kötü bir semt’ dediğini hatırlıyorum. Okulu o bölgedeydi ve yöreyi iyi tanıyordu. Ancak ben mekanı çok sevmiştim. Tadilat işlemleri sırasında Romanya’da ‘Cold Mountain’ için mekan taraması yapıyordum. Ofisten sürekli olarak, ‘Merhaba, hırsız girdi’, ‘Merhaba, yine hırsız girdi’ şeklinde telefonlar geliyordu. Sekiz hafta içerisinde 13 kez soyulmuştuk.” “Kısaca ‘hırsızlıkla imtihan’ adını verdiğim bu olaylar, 15 yıl önce aklıma gelen fikri hatırlattı. Aynı şeyi söylemenin farklı bir yolu olduğunu düşünmeye başladım. Bir suç meydana gelince ardından tamiri gerekebilirdi. Bir hırsızlık olayı birşeylerin düzene girmesine / sabitlenmesine sebep olabilirdi. Bir hasar meydana gelince o hasarı tamir etmek için gösterilen çabanın herkesi daha güçlü kıldığı şeklinde bir düşünce vardı aklımda… Ayrıca başka insanlardan birşeyleri ‘çalmanın’ farklı yöntemleri olduğu düşüncesi de şekillenmişti. Çok çeşitli hırsızlıklar vardı. Bu filmde bunlar anlatıldı.”

Filmin basın bülteninden...

> Tüm özel dosyalar için tıklayınız